اصول نصب لودسل؛ راهنمای کامل نصب صحیح لودسل در سیستم توزین
اصول نصب لودسل؛ راهنمای کامل نصب صحیح لودسل در سیستم توزین

عملکرد دقیق یک سیستم توزین فقط به کیفیت و کلاس دقت لودسل وابسته نیست. حتی یک لودسل با دقت بالا نیز اگر روی فونداسیون نامناسب نصب شود، تحت نیروی جانبی قرار گیرد یا در معرض اصطکاک، ارتعاش و تنش‌های حرارتی باشد، نمی‌تواند عملکرد واقعی خود را نشان دهد.به همین دلیل، نصب صحیح لودسل یکی از مهم‌ترین مراحل طراحی و اجرای سیستم‌های توزین صنعتی محسوب می‌شود. نحوه انتقال نیرو به لودسل، سختی سازه، نوع مانتینگ، محل قرارگیری لودسل‌ها، اتصالات مکانیکی، لوله‌ها، کابل‌ها، تغییرات دما، ارتعاش و حتی عملیات جوشکاری می‌توانند مستقیماً بر نتیجه اندازه‌گیری اثر بگذارند.در یک سیستم چندلودسله نیز هدف فقط این نیست که وزن سازه توسط چند لودسل تحمل شود؛ بلکه باید شرایطی ایجاد شود که نیروی وزن با کمترین نیروی اضافی، اصطکاک و تنش جانبی به لودسل‌ها منتقل شود.در این مقاله مهم‌ترین اصول و الزامات نصب لودسل در سیستم‌های توزین صنعتی را بررسی می‌کنیم.

نحوه نصب صحیح لودسل

لودسل در اصل یک مبدل نیرو است. این سنسور تغییرات مکانیکی بسیار کوچکی را به سیگنال الکتریکی قابل اندازه‌گیری تبدیل می‌کند. بنابراین هر نیرویی که علاوه بر نیروی موردنظر به لودسل وارد شود، می‌تواند روی خروجی سیستم اثر بگذارد.برای مثال، در یک مخزن توزین ممکن است وزن واقعی مواد داخل مخزن ۵۰۰۰ کیلوگرم باشد؛ اما اگر یک لوله صلب به مخزن متصل شده و بخشی از وزن یا نیروی مکانیکی سازه را تحمل کند، تمام نیروی وزن به لودسل‌ها منتقل نمی‌شود. در نتیجه عدد نمایش‌داده‌شده الزاماً نماینده دقیق وزن واقعی نخواهد بود.در مقابل، بعضی نیروهای جانبی ممکن است بار اضافی به لودسل وارد کنند و موجب خطای اندازه‌گیری یا حتی آسیب مکانیکی شوند.بنابراین در طراحی یک سیستم توزین باید تا حد امکان یک مسیر مشخص برای انتقال نیرو ایجاد شود:

بار → سازه توزین → مانتینگ → لودسل → فونداسیون

هر عامل مکانیکی که این مسیر را تغییر دهد، می‌تواند به یکی از منابع خطای سیستم تبدیل شود.

۱. انتخاب ظرفیت مناسب لودسل

اولین مرحله در طراحی و نصب لودسل، انتخاب ظرفیت مناسب است.ظرفیت لودسل نباید فقط براساس بیشترین وزن ماده‌ای که قرار است اندازه‌گیری شود تعیین گردد. در محاسبه ظرفیت باید مجموعه‌ای از بارها در نظر گرفته شوند؛ از جمله:

  • وزن خود سازه یا Dead Load
  • حداکثر وزن ماده یا محصول
  • تعداد لودسل‌ها
  • نحوه توزیع بار بین لودسل‌ها
  • بارهای نامتقارن
  • نیروهای ناشی از باد
  • نیروهای ناشی از لوله‌ها و اتصالات
  • بارهای ضربه‌ای
  • ارتعاشات
  • بارهای دینامیکی
  • ضریب ایمنی مناسب

اگر ظرفیت لودسل بیش از حد پایین انتخاب شود، خطر Overload یا اضافه‌بار و آسیب دائمی سنسور افزایش پیدا می‌کند.از طرف دیگر، انتخاب یک لودسل با ظرفیت بسیار بیشتر از مقدار موردنیاز نیز همیشه تصمیم مناسبی نیست؛ زیرا در این حالت فقط بخش کوچکی از محدوده اندازه‌گیری لودسل استفاده می‌شود و سیگنال مفید سیستم کاهش پیدا می‌کند. این موضوع می‌تواند دستیابی به رزولوشن و دقت مناسب را دشوارتر کند.بنابراین ظرفیت لودسل باید بر اساس کل بار واقعی و شرایط مکانیکی سیستم انتخاب شود، نه صرفاً وزن اسمی محصول.

۲. فونداسیون سیستم توزین باید محکم و سخت باشد

لودسل باید روی سطحی نصب شود که بتواند نیروهای واردشده را بدون تغییر شکل قابل توجه تحمل کند.اگر فونداسیون یا شاسی زیر لودسل انعطاف‌پذیر باشد، با اعمال بار ممکن است دچار خمش یا تغییر شکل شود. این تغییر شکل می‌تواند:

  • نحوه توزیع وزن بین لودسل‌ها را تغییر دهد؛
  • موجب ایجاد نیروهای جانبی شود؛
  • باعث نوسان عدد وزن شود؛
  • خطای تکرارپذیری ایجاد کند؛
  • کالیبراسیون سیستم را تحت تأثیر قرار دهد.

راهنماهای نصب صنعتی نیز توصیه می‌کنند لودسل روی یک سطح صاف، سخت و پایدار قرار گیرد و در فونداسیون‌های ضعیف، سازه یا صفحه زیرین تقویت شود.به‌خصوص در سیستم‌هایی مانند باسکول، مخزن، سیلو و هاپر، سختی فونداسیون اهمیت زیادی دارد.

۳. بین سازه توزین و فونداسیون نباید اصطکاک ناخواسته وجود داشته باشد

یکی از مهم‌ترین اصول نصب لودسل این است که سازه‌ای که قرار است وزن شود، نباید در نقطه‌ای غیر از مسیر طراحی‌شده انتقال نیرو با بخش ثابت سازه تماس مکانیکی داشته باشد.به زبان ساده، وزن باید از طریق لودسل‌ها منتقل شود.اگر بخشی از مخزن، پلتفرم یا ترازو به فونداسیون، دیوار، استاپر یا سازه مجاور ساییده شود، بخشی از نیرو ممکن است از مسیر دیگری منتقل گردد.به این پدیده می‌توان مسیر موازی نیرو یا Force Shunt گفت.در چنین شرایطی حتی اگر کالیبراسیون اولیه صحیح باشد، تغییر اصطکاک، دما، میزان بار یا موقعیت سازه می‌تواند خطای اندازه‌گیری را تغییر دهد.بنابراین باید اطمینان حاصل شود که قسمت متحرک سیستم توزین آزادی حرکتی بسیار محدود اما کافی برای عملکرد طبیعی لودسل را دارد و هیچ تماس مکانیکی ناخواسته‌ای با سازه ثابت ایجاد نمی‌شود. راهنماهای نصب سیستم‌های توزین نیز بر حذف اصطکاک و نیروهای ناشی از اتصالات جانبی تأکید دارند.

۴. تمام لودسل‌ها باید در یک سطح افقی مناسب قرار گیرند

در سیستم‌هایی که از چند لودسل استفاده می‌کنند، نحوه قرارگیری لودسل‌ها نسبت به یکدیگر اهمیت زیادی دارد.لودسل‌ها و نقاط تکیه‌گاه باید تا حد امکان در یک تراز مناسب قرار داشته باشند تا بار به شکل کنترل‌شده بین آنها توزیع شود.اگر یکی از نقاط نصب بالاتر یا پایین‌تر از سایر نقاط باشد، ممکن است یک یا چند لودسل بار بیشتری نسبت به بقیه تحمل کنند.نتیجه می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • توزیع نامناسب بار؛
  • اختلاف خروجی لودسل‌ها؛
  • کاهش دقت Corner Load؛
  • افزایش احتمال اضافه‌بار روی یک لودسل؛
  • ایجاد تنش در سازه.

در برخی سیستم‌ها برای اصلاح اختلاف ارتفاع از شیم، صفحات تنظیم یا مانتینگ مناسب استفاده می‌شود.راهنمای Mettler-Toledo نیز تأکید می‌کند تراز نبودن لودسل یا Weigh Module می‌تواند باعث خطای اندازه‌گیری شود.

۵. بار باید در جهت طراحی‌شده به لودسل وارد شود

یکی از اساسی‌ترین اصول نصب لودسل، رعایت جهت صحیح اعمال نیرو است.یک لودسل برای دریافت نیرو در جهت مشخصی طراحی شده است. برای مثال، یک لودسل فشاری باید عمدتاً نیروی فشاری را در محور طراحی‌شده دریافت کند.اعمال نیروهای خارج از محور می‌تواند باعث ایجاد:

  • Side Load یا نیروی جانبی؛
  • Bending Moment یا گشتاور خمشی؛
  • Torsion یا پیچش؛
  • خطای اندازه‌گیری؛
  • کاهش عمر لودسل؛
  • آسیب به بخش الاستیک سنسور شود.

استاندارد OIML R60 نیز نوع اعمال بار—مانند فشار، کشش یا حالت Universal—را یکی از مشخصه‌های طبقه‌بندی لودسل در نظر می‌گیرد.بنابراین نصب مکانیکی باید به شکلی طراحی شود که نیروی اصلی تا حد امکان مطابق محور و جهت تعریف‌شده توسط سازنده به لودسل وارد شود.

۶. وزن مرده سازه توزین باید تا حد امکان پایین باشد

تمام وزن سازه‌ای که روی لودسل‌ها قرار دارد بخشی از ظرفیت اندازه‌گیری لودسل را اشغال می‌کند.این وزن در سیستم‌های توزین معمولاً به عنوان Dead Load یا Tare Weight شناخته می‌شود.هرچه وزن مرده سیستم بیشتر باشد، سهم کمتری از ظرفیت لودسل برای اندازه‌گیری بار مفید باقی می‌ماند.در برخی راهنماهای مهندسی قدیمی برای طراحی سیستم توزین، نسبت زیر به عنوان یک قاعده تجربی پیشنهاد شده است:

W / T > 5

که در آن:

W = حداکثر وزن بار مفید یا Live Load
T = وزن سازه یا Tare / Dead Load

این نسبت به این معنی است که بهتر است وزن سازه در مقایسه با باری که اندازه‌گیری می‌شود تا حد امکان پایین باقی بماند.البته این رابطه را نباید به‌عنوان یک الزام عمومی برای تمام سیستم‌های توزین در نظر گرفت؛ زیرا طراحی نهایی به نوع سیستم، ظرفیت، دقت موردنیاز و مشخصات لودسل بستگی دارد.اصل مهندسی مهم این است:لودسل نباید بخش بزرگی از ظرفیت خود را فقط برای تحمل وزن مرده سازه مصرف کند.

۷. لوله‌ها و کابل‌های متصل به سیستم باید انعطاف‌پذیر باشند

این موضوع به‌خصوص در توزین مخزن، سیلو، هاپر و راکتورهای صنعتی اهمیت زیادی دارد.لوله‌های ورودی و خروجی، کابل‌های برق، شیلنگ‌ها، مجراها و اتصالاتی که از یک سازه ثابت به مخزن توزین متصل می‌شوند، می‌توانند مانند یک فنر مکانیکی عمل کنند.اگر این اتصالات بیش از حد صلب باشند، ممکن است بخشی از وزن مخزن را تحمل کرده یا نیروی اضافی به آن وارد کنند.در نتیجه خروجی لودسل دیگر فقط تابع وزن نخواهد بود.برای کاهش این خطا بهتر است:

  • تعداد اتصالات به سازه توزین تا حد امکان کم شود؛
  • از اتصالات انعطاف‌پذیر استفاده شود؛
  • از شیلنگ، Bellows یا Flexible Joint در نقاط مناسب استفاده شود؛
  • کابل‌ها تحت کشش مکانیکی قرار نگیرند؛
  • لوله‌کشی متقارن طراحی شود؛
  • اتصالات قبل از کالیبراسیون نهایی تکمیل شوند.

Alfa Laval نیز در راهنمای نصب لودسل توصیه می‌کند لوله‌های متصل به مخزن حداکثر انعطاف عمودی ممکن را داشته باشند و استفاده از اتصالات انعطاف‌پذیر می‌تواند دقت سیستم را بهبود دهد.

۸. اثر تغییرات دما بر لودسل‌ها باید تا حد امکان یکنواخت باشد

دما فقط روی مشخصات الکتریکی لودسل تأثیر نمی‌گذارد؛ بلکه می‌تواند کل ساختار مکانیکی سیستم توزین را تغییر دهد.فرض کنید در یک سیستم چهارلودسله، دو لودسل در معرض تابش مستقیم خورشید و دو لودسل در سایه قرار داشته باشند. اختلاف دما می‌تواند باعث ایجاد رفتار متفاوت در اجزای سیستم شود.به همین دلیل بهتر است شرایط محیطی به شکلی طراحی شود که تغییرات دما تا حد امکان به صورت مشابه بر تمام لودسل‌ها اثر بگذارد.در استاندارد OIML R60 نیز اثرات دمایی در ارزیابی عملکرد لودسل مورد توجه قرار می‌گیرد و در آزمون‌ها بر جلوگیری از ایجاد گرادیان حرارتی قابل توجه تأکید شده است.در محیط‌هایی با اختلاف دمای زیاد، استفاده از پوشش مناسب، سایه‌بان یا طراحی متقارن می‌تواند به کاهش اختلاف حرارتی کمک کند.

۹. انبساط حرارتی سازه نباید باعث ایجاد نیروی اضافی روی لودسل شود

قطعات فلزی با افزایش و کاهش دما منبسط و منقبض می‌شوند.در یک مخزن یا پلتفرم بزرگ، حتی تغییر طول چند میلی‌متری می‌تواند اهمیت داشته باشد.اگر تمام نقاط سازه به شکل کاملاً صلب مهار شده باشند، انبساط حرارتی ممکن است باعث ایجاد نیروی افقی قابل توجه در لودسل‌ها شود.این نیرو می‌تواند:

  • Zero سیستم را تغییر دهد؛
  • باعث خطای اندازه‌گیری شود؛
  • نیروی جانبی به لودسل وارد کند؛
  • به مانتینگ آسیب بزند.

به همین دلیل در بسیاری از سیستم‌های توزین از Weigh Module یا مانتینگ لودسل استفاده می‌شود تا حرکت کنترل‌شده ناشی از انبساط حرارتی را امکان‌پذیر کند، بدون اینکه انتقال صحیح نیروی وزن مختل شود.در طراحی سیستم‌های توزین صنعتی، مقاومت در برابر باد و امکان انبساط حرارتی از ملاحظات مهم مکانیکی سیستم محسوب می‌شوند.

۱۰. ارتعاشات سیستم باید کنترل و ایزوله شوند

ارتعاش یکی دیگر از عوامل مهم ایجاد نوسان در سیستم‌های توزین است.ارتعاش ممکن است از منابع مختلفی ایجاد شود:

  • موتور؛
  • الکتروموتور؛
  • گیربکس؛
  • همزن مخزن؛
  • پمپ؛
  • نوار نقاله؛
  • ماشین‌آلات مجاور؛
  • کف کارخانه؛
  • فرایند پر یا تخلیه شدن مخزن.

این ارتعاشات می‌توانند باعث نوسان مداوم سیگنال لودسل شوند.در نتیجه نمایشگر ممکن است نتواند سریعاً به یک مقدار پایدار برسد و برای تثبیت عدد نیاز به فیلتر دیجیتال بیشتری داشته باشد.راه‌حل اصلی فقط افزایش فیلتر نمایشگر نیست؛ بهتر است منبع ارتعاش در طراحی مکانیکی سیستم کنترل شود.

برای مثال می‌توان از:

  • لرزه‌گیر؛
  • اتصالات انعطاف‌پذیر؛
  • پایه مناسب؛
  • جداسازی ماشین‌آلات دوار؛
  • مانتینگ مناسب لودسل

استفاده کرد.

۱۱. سیستم توزین باید در برابر ضربه و اضافه‌بار محافظت شود

لودسل وسیله‌ای برای تحمل ضربات شدید مکانیکی نیست.حتی اگر بار استاتیک سیستم کمتر از ظرفیت نامی لودسل باشد، یک ضربه ناگهانی ممکن است نیرویی چند برابر وزن عادی ایجاد کند.این وضعیت در کاربردهایی مانند:

  • تخلیه مواد از ارتفاع؛
  • هاپرها؛
  • مخازن؛
  • باسکول‌ها؛
  • سیستم‌های پرکن؛
  • توزین مواد سنگین

اهمیت بیشتری دارد.بنابراین باید از ایجاد بارهای ضربه‌ای مستقیم روی لودسل جلوگیری شود.در بسیاری از سیستم‌ها می‌توان از Mechanical Stop، Overload Protection یا مانتینگ مناسب برای محدود کردن حرکت و محافظت از لودسل استفاده کرد.

۱۲. در فضای باز باید اثر باد در نظر گرفته شود

در سیستم‌های توزین فضای باز، نیروی باد می‌تواند به عامل مهمی تبدیل شود؛ مخصوصاً اگر سازه سطح بزرگی داشته باشد.سیلوها و مخازن مرتفع نمونه بارز این شرایط هستند.باد می‌تواند نیروی جانبی قابل توجهی به سازه وارد کند و این نیرو از طریق پایه‌ها به لودسل‌ها منتقل شود.بنابراین در طراحی چنین سیستم‌هایی باید:

  • بار باد محاسبه شود؛
  • سازه در برابر واژگونی ایمن باشد؛
  • از Stay Rod یا تجهیزات محدودکننده مناسب استفاده شود؛
  • مانتینگ قابلیت کنترل نیروهای افقی را داشته باشد؛
  • بار جانبی مجاز لودسل بررسی شود.

البته اجزای مهارکننده نباید به شکلی نصب شوند که مسیر موازی انتقال وزن ایجاد کرده و دقت توزین را کاهش دهند.

۱۳. هنگام جوشکاری باید از لودسل‌ها محافظت شود

عملیات جوشکاری یکی از مهم‌ترین خطرات هنگام نصب تجهیزات توزین است.عبور جریان جوشکاری از بدنه لودسل می‌تواند به بخش‌های حساس الکتریکی و Strain Gauge آن آسیب برساند.به همین دلیل بهترین روش این است که تا حد امکان:

عملیات جوشکاری سازه قبل از نصب نهایی لودسل انجام شود.

در برخی راهنماهای صنعتی نیز توصیه شده است در زمان عملیات جوشکاری از Dummy Load Cell یا قطعه جایگزین استفاده شود و لودسل اصلی بعد از اتمام جوشکاری نصب گردد.اگر انجام جوشکاری پس از نصب اجتناب‌ناپذیر باشد، باید دقیقاً مطابق دستورالعمل سازنده عمل کرد و مسیر جریان جوشکاری به شکلی انتخاب شود که جریان تحت هیچ شرایطی از لودسل عبور نکند. Mettler-Toledo نیز نسبت به آسیب ناشی از Stray Current در زمان جوشکاری هشدار داده است.

۱۴. لودسل باید در برابر آب و رطوبت متناسب با شرایط محیطی انتخاب شود

میزان مقاومت لودسل در برابر نفوذ آب و گردوغبار باید متناسب با محیط نصب باشد.

اما یک نکته مهم وجود دارد:

IP Rating و کلاس رطوبتی لودسل دو مفهوم متفاوت هستند.

استاندارد OIML R60 برای لودسل‌ها طبقه‌بندی‌های رطوبتی مانند NH، CH و SH را تعریف می‌کند.

از طرف دیگر، درجه حفاظت IP میزان حفاظت محفظه در برابر ورود اجسام خارجی و آب را بیان می‌کند.

برای مثال IP68 معمولاً سطح حفاظت بالایی در برابر گردوغبار و غوطه‌وری نشان می‌دهد، اما حتی IPX8 نیز به معنای «غوطه‌وری نامحدود در هر عمق و برای هر مدت» نیست؛ شرایط آزمون غوطه‌وری بر اساس کاربرد و مشخصات سازنده تعیین می‌شود.

بنابراین قبل از استفاده از لودسل در:

  • چاله باسکول؛
  • محیط شست‌وشوی صنعتی؛
  • صنایع غذایی؛
  • محیط‌های مرطوب؛
  • محل‌های مستعد آب‌گرفتگی

باید دیتاشیت محصول و شرایط مجاز تماس با آب بررسی شود.

نقش مانتینگ در نصب صحیح لودسل چیست؟

در بسیاری از سیستم‌های صنعتی، قرار دادن مستقیم سازه روی لودسل بهترین روش نصب نیست.

مانتینگ لودسل مجموعه‌ای مکانیکی است که کمک می‌کند نیرو در جهت مناسب به لودسل منتقل شود و در عین حال اثر نیروهای ناخواسته کاهش پیدا کند.

یک مانتینگ مناسب، بسته به طراحی، می‌تواند به موارد زیر کمک کند:

  • انتقال عمودی نیرو؛
  • کاهش Side Load؛
  • جبران حرکت محدود سازه؛
  • مدیریت انبساط حرارتی؛
  • جلوگیری از Lift-off؛
  • کنترل نیروهای افقی؛
  • محافظت در برابر Overload؛
  • کاهش اثر ضربه؛
  • افزایش پایداری سیستم.

به همین دلیل انتخاب لودسل و انتخاب پایه یا مانتینگ لودسل باید به صورت یک مجموعه مهندسی در نظر گرفته شوند.

خطاهای رایج در نصب لودسل

بخش قابل توجهی از مشکلات سیستم‌های توزین از خود لودسل ناشی نمی‌شود، بلکه نتیجه نصب نامناسب است.

از جمله خطاهای متداول می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • انتخاب ظرفیت بسیار بالا یا بسیار پایین؛
  • نصب لودسل روی سطح نامناسب؛
  • اختلاف ارتفاع نقاط نصب؛
  • اعمال بار خارج از محور؛
  • اتصال صلب لوله‌ها به مخزن؛
  • گیر کردن سازه به فونداسیون؛
  • کشیده بودن کابل‌ها؛
  • عدم امکان انبساط حرارتی؛
  • قرار دادن موتور یا تجهیزات لرزان روی سازه توزین؛
  • جوشکاری با لودسل نصب‌شده؛
  • عدم محافظت مکانیکی در برابر ضربه؛
  • بی‌توجهی به باد در سیستم‌های فضای باز؛
  • استفاده از لودسل نامناسب برای محیط‌های مرطوب.

نکته مهم این است که بسیاری از این مشکلات ممکن است در زمان کالیبراسیون اولیه مشخص نشوند.

سیستم ممکن است در یک وزن مشخص به‌درستی کالیبره شود، اما تحت بارهای دیگر یا بعد از تغییر دما و شرایط محیطی خطا ایجاد کند.

به همین دلیل کالیبراسیون نمی‌تواند جایگزین طراحی مکانیکی صحیح شود.

چک‌لیست نصب لودسل

قبل از راه‌اندازی نهایی سیستم بهتر است موارد زیر بررسی شوند:

مورد بررسیوضعیت مطلوب
ظرفیت لودسلمتناسب با Dead Load، Live Load و بارهای اضافی
فونداسیونسخت، محکم و بدون تغییر شکل قابل توجه
سطح نصبصاف، تمیز و مناسب
تراز لودسل‌هاهم‌سطح و مطابق دستورالعمل نصب
جهت بارمطابق محور تعریف‌شده لودسل
نیروی جانبیحداقل ممکن
تماس سازه با فونداسیونبدون اصطکاک یا گیر مکانیکی
لوله‌هاتا حد امکان انعطاف‌پذیر
کابل‌هابدون کشش و نیروی مکانیکی
انبساط حرارتیدارای امکان حرکت کنترل‌شده
ارتعاشکنترل یا ایزوله‌شده
ضربهدارای حفاظت مکانیکی مناسب
باددر کاربرد فضای باز محاسبه و کنترل‌شده
جوشکاریترجیحاً قبل از نصب لودسل
آب و رطوبتمطابق IP و مشخصات محیطی لودسل
مانتینگمتناسب با نوع لودسل و کاربرد
کالیبراسیونبعد از تکمیل تمام اتصالات مکانیکی

آیا فقط کالیبراسیون می‌تواند خطاهای نصب لودسل را برطرف کند؟

خیر.یکی از اشتباهات رایج این است که تصور شود هر خطای مکانیکی را می‌توان با کالیبراسیون سیستم اصلاح کرد.کالیبراسیون می‌تواند رابطه میان بار واقعی و خروجی سیستم را تنظیم کند، اما بسیاری از خطاهای نصب ثابت نیستند.برای مثال، نیروی یک لوله صلب ممکن است با:

  • افزایش وزن مخزن؛
  • تغییر دما؛
  • پر یا خالی شدن لوله؛
  • حرکت سازه

تغییر کند.در چنین شرایطی یک ضریب کالیبراسیون ثابت نمی‌تواند خطا را در تمام محدوده توزین جبران کند.بنابراین ابتدا باید مشکلات مکانیکی سیستم برطرف شوند و پس از آن کالیبراسیون انجام شود.

پس از نصب لودسل چه آزمایش‌هایی انجام دهیم؟

بعد از تکمیل نصب مکانیکی و قبل از بهره‌برداری نهایی بهتر است چند بررسی انجام شود.

  • بررسی صفر: سیستم بدون بار در وضعیت پایدار قرار گیرد و مقدار Zero بررسی شود.
  • تست بازگشت به صفر: یک بار مشخص روی سیستم اعمال شده و سپس برداشته شود. سیستم باید تا محدوده مجاز دوباره به صفر بازگردد.اگر Zero تغییر محسوسی داشته باشد، باید مواردی مانند اصطکاک، گیر مکانیکی، لوله‌های صلب و تنش سازه بررسی شوند.
  • تست نقاط مختلف بارگذاری:در پلتفرم‌ها و باسکول‌ها، یک بار مشخص در نقاط مختلف قرار داده شود. اختلاف قابل توجه بین نتایج می‌تواند نشان‌دهنده توزیع نامناسب بار یا مشکل مکانیکی باشد.
  • بررسی خروجی هر لودسل:در سیستم‌های چندلودسله، در صورت امکان خروجی هر لودسل به صورت جداگانه بررسی شود.اختلاف غیرعادی می‌تواند نشانه مواردی مانند اختلاف ارتفاع، توزیع نامتقارن وزن، تغییر شکل سازه و مشکل مانتینگ باشد.
  • کالیبراسیون نهایی: کالیبراسیون باید زمانی انجام شود که تمام اجزای واقعی سیستم از جمله لوله‌ها، کابل‌ها، اتصالات و تجهیزات مکانیکی در وضعیت نهایی قرار گرفته باشند.

جمع‌بندی

نصب صحیح لودسل به اندازه انتخاب خود لودسل در دقت و پایداری سیستم توزین اهمیت دارد.در یک سیستم توزین استاندارد باید تلاش شود نیروی وزن از یک مسیر مشخص و کنترل‌شده به لودسل منتقل شود و نیروهای جانبی، اصطکاک، ارتعاش، ضربه، باد و تنش‌های حرارتی کمترین تأثیر ممکن را بر اندازه‌گیری داشته باشند.مهم‌ترین اصول نصب لودسل را می‌توان در چند نکته خلاصه کرد:

ظرفیت مناسب انتخاب کنید، فونداسیون سخت بسازید، مسیر انتقال نیرو را آزاد نگه دارید، لودسل‌ها را تراز کنید، نیرو را در جهت صحیح اعمال کنید، وزن مرده را کاهش دهید، اتصالات را انعطاف‌پذیر طراحی کنید و لودسل را در برابر دما، ارتعاش، ضربه، باد، جوشکاری و رطوبت محافظت کنید.در نهایت باید توجه داشت که انتخاب لودسل، مانتینگ و طراحی سازه سه موضوع جدا از یکدیگر نیستند. برای دستیابی به یک سیستم توزین دقیق و پایدار، هر سه بخش باید از ابتدا به صورت یک مجموعه مهندسی طراحی شوند.

اشتراک‌گذاری: